Liść Aloe Vera od środka – miąższ, skórka, aloina i aloe-emodyna

Z zewnątrz liść Aloe Vera wygląda dość prosto: jest gruby, zielony, mięsisty i zakończony charakterystycznymi ząbkami.

Po jego przecięciu okazuje się jednak, że mamy do czynienia z kilkoma wyraźnie różniącymi się obszarami.

I właśnie zrozumienie tej budowy pozwala wyjaśnić, dlaczego określenia miąższ Aloe Vera, lateks Aloe Vera i cały liść nie oznaczają tego samego.

Liść Aloe Vera to nie jednorodna struktura

W uproszczeniu możemy spojrzeć na liść jak na układ kilku warstw.

Mamy:

zewnętrzną zieloną część ochronną,
obszar znajdujący się pod nią, związany m.in. z przepływem żółtawego lateksu,
wewnętrzną, jasną tkankę magazynującą dużo wody.

Każdy z tych obszarów ma inne znaczenie dla rośliny i może mieć znaczenie przy późniejszym wykorzystaniu liścia jako surowca.

Zewnętrzna skórka – naturalna ochrona liścia

Zewnętrzna część liścia chroni jego wnętrze przed środowiskiem.

Dla rośliny żyjącej w suchych warunkach ograniczanie utraty wody ma szczególne znaczenie.

Pod tą ochronną warstwą znajduje się jednak obszar, który jest szczególnie ważny przy rozmowie o produktach z Aloe Vera.

To właśnie tam występuje żółtawy lateks.

Czym jest lateks Aloe Vera?

Po przecięciu liścia w pobliżu jego zewnętrznej części może pojawić się żółtawa, gorzka ciecz.

To lateks Aloe Vera.

Nie należy go mylić z przezroczystym miąższem znajdującym się głębiej.

NCCIH wyraźnie rozróżnia produkty otrzymywane z wewnętrznego żelu, lateksu oraz całego liścia.

To rozróżnienie jest ważne także ze względów bezpieczeństwa.

Czym jest aloina?

Jednym z charakterystycznych składników lateksu Aloe Vera jest aloina.

W literaturze można spotkać również nazwy barbaloin oraz rozróżnienie na aloinę A i B.

Aloina należy do grupy związków hydroksyantracenowych.

Jej obecność jest jednym z powodów, dla których przy omawianiu Aloe Vera nie można wrzucać całego liścia, lateksu i wewnętrznego miąższu do jednego worka.

NCCIH wskazuje, że doustne używanie lateksu Aloe Vera może powodować m.in. bóle i skurcze brzucha oraz biegunkę.

To nie jest więc składnik, który należy przedstawiać jako „więcej znaczy lepiej”.

A czym jest aloe-emodyna?

Aloe-emodyna to kolejny związek należący do grupy antrachinonów związanych z zewnętrznymi częściami liścia i lateksem.

Jest przedmiotem badań laboratoryjnych dotyczących m.in. właściwości biologicznych i bezpieczeństwa.

Tu szczególnie łatwo o marketingowe nadużycie.

Fakt, że jakiś związek wykazuje określone zachowanie w komórkach laboratoryjnych, nie oznacza automatycznie, że produkt zawierający Aloe Vera działa w taki sam sposób u człowieka.

Dlatego na NaturalnyAloes.pl nie będziemy wyciągać takich wniosków.

Gdzie znajduje się właściwy miąższ?

Głębiej wewnątrz liścia znajduje się jasna tkanka parenchymatyczna.

To właśnie ona magazynuje dużą ilość wody i tworzy charakterystyczne, śluzowate wnętrze liścia.

W jej suchej masie istotną rolę odgrywają polisacharydy, w tym związki bogate w mannozę. Jednym z najbardziej znanych jest acemannan.

Miąższ i lateks różnią się więc nie tylko wyglądem.

Są to odmienne części surowca.

Dlaczego rozróżnienie części liścia jest tak ważne?

Wyobraźmy sobie dwa opakowania.

Na obu widzimy:

ALOE VERA

Nie oznacza to jeszcze, że zastosowano w nich dokładnie ten sam rodzaj surowca.

Może być istotne:

jaka część liścia została wykorzystana,
w jaki sposób została oddzielona,
czy wykorzystano wewnętrzny miąższ czy cały liść,
jakie zastosowano procesy filtracji,
w jakiej formie Aloe Vera znajduje się w produkcie.

Dlatego słowo „Aloe Vera” na froncie opakowania to dopiero początek informacji.

Co oznacza „whole leaf”?

Angielskie określenie whole leaf oznacza wykorzystanie całego liścia.

Nie jest to to samo co inner leaf gel czy inner leaf fillet.

W technologii wykorzystującej cały liść mogą być stosowane procesy filtracyjne mające na celu usuwanie określonych składników związanych z lateksem. W literaturze opisuje się m.in. wykorzystanie filtracji z udziałem węgla aktywnego.

Dlatego przy określeniu „whole leaf” warto zwrócić uwagę także na dalszy sposób przetwarzania.

Czy aloina jest tym samym co aloe-emodyna?

Nie.

Są to różne związki chemiczne, choć oba pojawiają się w kontekście związków hydroksyantracenowych Aloe Vera.

W materiałach popularnych bywają wrzucane do jednego worka, co może prowadzić do nieporozumień.

Dlatego warto używać konkretnych nazw zamiast ogólnego określenia „substancje z aloesu”.

Czy więcej składników z liścia zawsze oznacza lepszy produkt?

Nie.

To jeden z najbardziej mylących skrótów w marketingu produktów roślinnych.

„Cały liść”, „więcej składników” czy „pełne spektrum” brzmią atrakcyjnie, ale nie są automatycznie synonimami jakości.

W przypadku Aloe Vera część związków związanych z lateksem wymaga szczególnej uwagi właśnie ze względu na bezpieczeństwo.

Dlatego ocena produktu wymaga większej precyzji niż liczenie, ile części rośliny znalazło się na etykiecie.

Jak patrzeć na liść Aloe Vera bez marketingu?

Najprościej:

jak na roślinę o złożonej budowie.

Zewnętrzna warstwa pełni inną funkcję niż wnętrze.

Lateks ma inny skład niż miąższ.

A sposób przetworzenia liścia może wpływać na charakter końcowego surowca.

Nie trzeba przypisywać Aloe Vera niezwykłych właściwości, aby jej budowa była ciekawa.

Botanika i technologia dostarczają wystarczająco dużo interesujących informacji.

Najważniejsze fakty o budowie liścia Aloe Vera

Liść Aloe Vera nie jest jednorodny.
Wewnętrzny miąższ różni się od lateksu.
Lateks znajduje się bliżej zewnętrznych części liścia.
Aloina jest jednym z charakterystycznych składników lateksu.
Aloe-emodyna i aloina nie są tym samym związkiem.
„Whole leaf” i „inner leaf” nie oznaczają tego samego.
Sama obecność słowa Aloe Vera na opakowaniu nie określa jeszcze rodzaju zastosowanego surowca.
Przy produktach istotne są również sposób pozyskania i przetwarzania.